بير : كودكيم را كه وقتي بزرگ مي‌شوم از سر ناچاري ، گول صداي دورگه ام را نخورم و...عاشقت نشوم ديگر بار

ايكي : عاشقت نشوم ديگر بار تا كه بمانم و بميرم جهان بي تو را  ...

اوچ : جهان بي تو را اينچنين شاعرت نشوم كه هي كم بياورم از تمام واژه ها تو را ، هي كم بياورم تو را

دورد : تو را دلتنگ نشوم مدام در تمام لحظه ها

بش : لحظه ها كه امانم را بريده اند و نبرند كاش و خوابم كه هر شب تو را مي بوسم در پرده ي خيالش بانو

همونايي كه سارا شاهدی دعوت كرده

*

آرزوهایم را

به ضریح گیسوانت گره زده ام

شاید چاره ای شود برای بخت خفته ام

و بالهایم را به شانه هایت

که از حوالی چشمهای تو بیشتر

                                     پرنده نشوند             

جانم را نیز به دستانت

که بفهمی

              من

                  آدم نمی شوم بی تو

که ببینی

آزادیم را برایت سر بریده ام .

**

خواستم ببوسمت

             تا جادو کنم تو را

                           برای خواستنم؛

اما نشد

تو تا اجابتم کنی

از خجالت آب رفته بودی عزیز من

نبودی دیگر

            نبودی

                مدتهاست که نیستی

و من بی بوسه ی تو

عزراِییل را به خواب می بینم هر شب

***

آمبولانس پشت در

بیهوده جیغ می کشد

من

     خون تمام کرده ام

از آغاز رفتنت

         به انتها رسیده ام بانو

نبودنت مرا خودکشی کرده است

که زندگی

           در هوایی که پس نمی دهد تو را به من

بدرد لای جرز می خورد وبس

                                   بانوی من

پ.ن : سلام و دیگر هیچ...

بدبخت و فلکزده

مثل مرغ عشق در قفس

مچاله می شود لحظه های آبیم

بی خواب و بیقرار

نشسته بر ایوان سرد انتظار

بی تو اما

       پر از تو ام

ناجی حس زیبای مرده شور برده ام

نقش اول تمام شعر های غمباد گرفته ام

خواهشا و با عرض معذرت

گم شو از

اینروزهای پاچه گیر سگ مصبم

ول کن این جگر سوخته را

پابکش از چشمهای پینه بسته ام

استخوان در گلوی من

اعتراف می کنم

                 که من    

                        خرم

و با اینکه بارها گریسته ام

بر زخمیه دستهای پدرم

شعری برایش اما هنوز نگفته ام

و احمقانه

          در بدر

          هنوز بدنبال واژه ای

          در پی تصویری ناب

                         برای سرودن از توام           

شعری نابتر بدهکار توام پدر

به شرطی که این پتیاره ی مریض قرن

این کابوس شیرین آغوش مردانه ام

دست بردارد از سر دلم

اینروزها به اندازه ی حماقت تمام مردان عاشق

                                                از عشق خسته ام

حالا که رفته ای

از این آسمان نه کفتر می آید

                              نه دختر

ابایبلند فقط

که حکم به سنگسارم گرفته اند؛

بی تواحتمالا

            خدا شوخیش گرفته است

وازقدیمی ها:

1

حالا که رفته ای

سرم را رو به قبله می گذارم و

                       آرام می خوابم

تا دوباره صدایم نکنی

               بیدار نمی شوم

                            بانوی من

2

حالا که رفته ای

دلم برای تو

بیشتر از خودم می سوزد

فکر می کنی

کسی به اندازه ی من

         دوستت خواهد داشت؟

3

حالا که رفته ای

من هم خداحافظ

خوبیت ندارد عزرائیل را

بیش از این معطل کنم

پ.ن1:این عزاداریها برای هر کسی و هر چیزی هم که باشد برای حسین و آزادگیش نیست.این را مطمئنم

پ.ن2:اونی که شعر پست قبلی تقدیمش شده بود تو یه سانحه تصادف مادرشو از دست داده و خودشم وضعیت چندان خوشی نداره...تسلیت میگم وآرزوی سلامتیشو دارم.

 پ.ن3:اینهمه سختی و مصیبیت تو این کشور پر از منابع و ثروت لیاقت تک تکمونه از بس بی عرضه و بی   بخاریم.

حالا که رفته ای

مرد شده ام؛

بسته بسته سیگار می کشم

تا تو را دود کنم در خیال خسته ام

پ.ن1:واس خاطر اینکه دو ماه نبودم و باز واس خاطر اینکه احساس میکنم عریضه زیادی خالیه،سه تا از"حالا که رفته ای" های مرحوم وب قبلی رو میذارم باز:

1

حالا که رفته ای

نه گريه ميکنم

و نه خودکشی

ديوانه هم نميشوم

فقط کمی دلم ميگيرد

و بعد

ميميرم بانو

2

حالا که رفته ای

با اجازه بزرگتر ها

«بله»

با خاک ازدواج ميکنم

وقتی قرار است تو نباشی

3

حالا که رفته ای

انقدر گريه ميکنم

تا دنيا را آب ببرد

احساس بی در و پيکر مرا نيز

مرده شور

پ.ن2:زندگی مثل یه روزنامه است،تلاش کن خودت سر تیترش باشی وگرنه ازت هر جور که می خوان خبر میسازند    

پ.ن3:امروز آخرین روز 25سالگیمه.جالبه،25سالمه و هنوز نه رییس جمهور شدم،نه توپ طلا بردم و نه اسکار...نه جهان را تکان دادم و نه سر تیتر مجله تایم شدم،هیچی نشدم من متاسفانه،هیچی و باید برا روزای تولدی که هر سال زودتر از پارسال میرسن مراسم عزا دست و پا کنم نه کیک و شمع وهزار کوفت دیگه...                                          

 از چشمهای مرد عاشقی

 شروع شده است که

 تمام درختان را گریسته است

                         در سوگ رفتنت.

 برنگرد،

 که بر نمی گردی تو هیچوقت

 نمی خواهمم داشته باشمت،نترس

 فقط بیا

 در خزان خواسته هام

                کمی قدم بزن

                              تا ببینمت

 دلم برای راه رفتنت تنگ شده است...

...